Zwykła niezwykła codzienność

W ZPO terapia zajęciowa to coś więcej niż sposób na wypełnienie czasu. To przede wszystkim okazja, aby każdego dnia uruchamiać te umiejętności, które są potrzebne w zwykłej codzienności.

Chwytanie klamerek, przekładanie kolorowych elementów szczypcami, dopasowywanie barw, nawlekanie czy wyszukiwanie różnic angażuje dłonie, wzrok, koncentrację i myślenie. Dzięki temu pacjenci mają możliwość ćwiczenia sprawności palców, precyzji ruchów, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz skupienia uwagi.

Dlaczego to jest ważne?

Bo w chorobie i przy ograniczonej samodzielności łatwo stracić okazję do wykonywania wielu prostych czynności, które wcześniej były czymś zupełnie naturalnym. A właśnie z takich drobnych ruchów składa się codzienność — zapięcie guzika, sięgnięcie po kubek, chwycenie sztućców czy samodzielne wykonanie prostego zadania.

Takie zajęcia dają też coś jeszcze: możliwość wyboru, działania we własnym tempie i poczucie, że „nadal potrafię”. 

Dla jednej osoby sukcesem będzie wykonanie całego ćwiczenia, dla innej — przesunięcie jednego elementu we właściwe miejsce. W terapii zajęciowej każdy taki krok ma znaczenie.